تحقیق جدید: شناسایی ترکیبات شیمیایی بالقوه سمی در هدفون‌های بوز، سامسونگ و سنهایزر

در این بررسی‌ها، ترکیبات بیسفنول مانند BPA (بیسفنول آ) و BPS (بیسفنول اس) شناسایی شدند که به‌عنوان مواد مختل‌کننده عملکرد غدد درون‌ریز شناخته می‌شوند.

براساس گزارشی از گاردین، دانشمندان در یک آزمایشگاه تحقیقاتی جدید وجود مواد شیمیایی بالقوه خطرناک را در هدفون‌های برندهای مطرحی مانند Bose، سامسونگ و سنهایزر (Sennheiser) تأیید کرده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که تمامی ۸۱ مدل بررسی‌شده حاوی ترکیبات سمی بوده‌اند که می‌توانند برای سلامتی انسان مخاطره‌آمیز باشند.

در این مطالعه، محققان انواع هدفون‌های روگوشی و داخل‌گوشی را که از خرده‌فروشی‌ها و بازارهای آنلاین خریداری شده بودند، مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد که ۹۸ درصد مدل‌ها حاوی BPA (بیسفنول آ) و بیش از ۷۵ درصد حاوی BPS (بیسفنول اس) بوده‌اند. این ترکیبات، که معمولاً به عنوان افزودنی در پلاستیک‌ها استفاده می‌شوند، به‌عنوان اختلال‌گرهای غدد درون‌ریز شناخته می‌شوند.

علاوه بر بیسفنول‌ها، این تحقیق فتالات‌ها (مرتبط با سمیت تولیدمثل)، پارافین‌های کلردار (با ارتباط احتمالی با آسیب‌های کبدی و کلیوی در مطالعات حیوانی) و انواعی از مواد بازدارنده آتش‌سوزی شیمیایی را نیز شناسایی کرده است. بسیاری از این مواد با اختلالات هورمونی، خطر ابتلا به سرطان و مشکلات رشد عصبی مرتبط هستند و همین امر باعث می‌شود که استفاده طولانی‌مدت از هدفون‌ها نگرانی‌هایی جدی برای سلامت ایجاد کند.

تماس طولانی‌مدت با هدفون می‌تواند خطرناک باشد

اگرچه میزان این مواد شیمیایی در هدفون‌ها بسیار ناچیز است، کارشناسان هشدار می‌دهند که تماس طولانی‌مدت—به‌ویژه در شرایط تعریق و گرمای ناشی از فعالیت‌های ورزشی—می‌تواند انتقال این ترکیبات به پوست را افزایش دهد. یکی از متخصصان شرکت‌کننده در این پروژه بیان کرد:

«استفاده روزانه به‌ویژه هنگام ورزش که تعریق و گرما وجود دارد، می‌تواند این انتقال مستقیم به پوست را تسریع کند.»

مواد مختل‌کننده غدد درون‌ریز مانند BPA که پیش‌تر به آن اشاره شد، می‌توانند رفتار هورمون‌های طبیعی بدن را تقلید کرده و در بروز مشکلات متنوع سلامتی از جمله اختلالات رشد و سرطان نقش داشته باشند.

با انتشار این یافته‌ها، گروه‌های تحقیقاتی خواستار تدوین مقررات گسترده‌تر و ممنوعیت استفاده از مواد شیمیایی مختل‌کننده غدد درون‌ریز در محصولات مصرفی شده‌اند تا سلامت عمومی به‌ویژه کودکان و نوجوانان—که حساسیت بیشتری نسبت به اثرات هورمونی دارند—حفظ شود.

بااین‌حال، کارشناسان بهداشت تأکید می‌کنند که برای تعیین دقیق سطح مواجهه در شرایط واقعی و ارزیابی اثرات واقعی این مواد بر سلامت، نیازمند تحقیقات بیشتر و گسترده‌تری هستیم.